ALMA-VERME DENGESİ

                        (22.11.2021/PAZARTESİ/13:47)

**İnsanlar, alma-verme dengesini koruma konusunda bir hayli zorlanırlar.

Bazen istenmeden de verilir. Her şey verilir. Akıl verilir, nasihat verilir, öğüt verilir, yol gösterilir, bir şeyin neden olamayacağı anlatılır, anlatılır. Bunlar genellikle istenmeden verilen şeylerdir ve herkeste bol miktarda vardır.

İstemediğini bir şekilde ifade ettiğinde rahatsız olurlar ve tepki verirler. ‘’ sana da iyilik yaramıyor, ne halin varsa gör, dost acı söyler, ben senin iyiliğin için söylüyorum ve en önemli sözleri, bunlar hayatın gerçekleri’’ dir.

Bir şeyin neden olamayacağına dair bütün söylenenler, ‘’hayatın gerçekleri’’ ama insanın sahip olduğu hayal, hayalleri hedefe dönüştürüp gerçekleştirmek için çabalamak ve hatta bunu pozitif bir zihin yapısıyla yapmak hayalperestlik ve polyannacılık ama hayallerinden ‘’hayatın gerçeklerini’’ düşünüp vazgeçmek akıllılık ve gerçekçi olmak demek. Bu insanları dinlemeyip yolunuza devam ettiğinizde bu sefer sizi hassas noktalarınızdan vurmaya çalışırlar. Ya şahsınıza saldırırlar yani yıkıcı şekilde eleştirirler, kendi ayaklarınız üzerinde durmanızla, sorunlarınızı tek başınıza çözmeye çalışmanızla dalga geçerler. Kendi aklınıza, hissiyatınıza, öngörülerinize, deneyimlerinize güvenip, adım atmanızı anlayamazlar. Ya da var güçleriyle engellemeye çalışırlar.

Çünkü onlar, konfor alanından çıkamayan, risk almak istemeyen hatta korkan, kendi yeteneklerinin ve kaynaklarının farkında olmayan ya da güvenmeyen kimselerdir. Onlar kendi hayatlarının sorumluluğunu tamamen üzerlerine almayan kişilerdir. Çünkü suçlayacakları kimse kalmaz. Ama kendi hayatlarının sorumluluğunu tamamen üzerlerini alanlar kimseyi suçlamazlar. Onlar kendilerini de suçlamazlar. Yaşadıklarını sadece  bir deneyim olarak kabul edip, yaşadıklarını ‘’olgusal açıdan’’ değerlendirip ders alırlar. Yani yaşananları, iç yüzü ile kökleri ile ele almaya çalışırlar. Hissettikleri duyguların, korkmadan, tepki vermeden derinlerine inerler. Ve gerçek dersi alırlar. Yaşananları yüzeysel şekilde düşünüp yani basit sebep-sonuç çerçevesinde düşünüp  sonuç çıkarmak  ders almak değildir. Olaylara olgusal yaklaşıp, madalyonun arka yüzünü görebilmek demektir  ‘’ ders almak’’.

Bu insanların saldırma noktalarından biri de, sizin geçmişteki hatalarınızı sürekli yüzünüze vurmalarıdır. Bu tıpkı, (düştüğü yerden kalkıp, üzerini temizleyip, yoluna devam etmek isteyen bir insana tekme atıp düştüğü çukura tekrar düşürmek gibidir.(alıntı:anonim)) Kişi  tekrar düşer veya düşmez ama netice de karşıdaki kısmen de olsa amacına ulaşır. Çünkü onun morali bozulmuştur. Geçmişteki hataları yüzünden sürekli akıl almak, danışmak, istişare etmek zorundadır. Bir sorunu olduğunda, kendi aklını kullanıp cesurca adımlar atmak yerine, sorunlarını önce kendisi çözmeye çalışmak yerine, hemen danışmalı, hemen yardım istemelidir. Kendi ayaklarının üzerinde durmaya çalışmak, sorunlarını ve hayatını sahiplenmek çok yanlış bir şeydir. Sürekli danışmalısın.

Bu tür insanlar, müthiş bir yalnızlık duygusu içindedirler. Ve kendilerinde hissettikleri yetersizlik duygularını ve eğer varsa haset duygularını bu şekilde saklarlar.

** Halbuki, bu akıl ve eleştiri bombardımanına uğrayan insan, aslında onlardan daha paylaşımcı, onlardan daha çok istişareyi önemseyen, paylaşmanın, istişarenin gerçekte ne olduğunu bilen, yardım almayı ve yardım kabul etmeyi onlardan daha iyi bilen insandır. O sadece kendi gücünü, aklını, potansiyelini, kaynaklarını kullanarak, hayatını inşa etmek, sorunlarını çözmek istemektedir. Çözemediğinde, gücü yetmediğinde, kaynağı yetmediğinde, işte o zaman sevdiklerinden, güvendiklerinden yardım almak onlara danışmak istemektedir.

Ve bu, kişiyi olgunluğa, kendi hayatının bilgeliğine götürür. Omuzlara yük olarak yardım gören değil, omuzlarda bir prenses, bir kraliçe gibi yardım gören insan olur.

** İnsanların birbirlerine zarar verme yöntemlerinden biri de budur. İnsan, birey olarak geliştiğinde, kendi kaynaklarını ve potansiyelini kullanmayı öğrenirken; almayı, vermeyi, istemeyi ve reddetmeyi de öğrenir. İşte bu yüzden birey olmak çok önemlidir.

‘’Ben’’ demeden ‘’biz’’ diyemeyiz.

‘’Birey’’ olmadan ‘’ait’’ olamayız.