(28.06.2015/Pazar)
Ben çok severim bu ifadeyi. İnsan kendini sanki bilinmeyen bir hazine zanneder. İçinde bir kıpırdanma olur. Rahatlar kısa süreliğine… üzerinden yükler kalkmıştır sanki, bir kuş kadar hafiflemiştir. Hayat gülümseyen yüzünü göstermiştir sanki ona. Hiçbir şey düşündüğü gibi değildir, kendisi bazı şeyleri abartıyordur. Emsalsizliğini, biricikliğini, fısıldar bir ses, ona içinden. Ardından bunun hakkını vermesi gerektiğini söyler.
Kendin olma yolculuğu çok cazibeli yolculuktur ve bir o kadar da yorucudur. Çünkü insan alışkanlık yapan davranışlarından kolayca kurtulamaz. Karanlığa, istemese de alışmıştır, aydınlık gözlerini kamaştırır ve bir süre rahatsız eder. Kendin olmak demek, kabuğundan çıkmak demektir. Topraktaki tohumun filiz verme zamanının gelmiş olmasıdır, sen yeterince o tohumunla ilgilendiysen eğer. İçindeki hapishaneden çıkmak demektir. Zincirlerini, prangalarını kırmak demektir. Özgürlüğüne kavuşan kuş olmak demektir. Gökte süzülen kartala, doğana, şahine, güvercine *merhaba ben geldim demektir.* derin nefes almak demektir. Kendi düşüncelerini, kendi duygularını, korkmadan, çekinmeden, yaşamak demektir. Kendin olmak demek, artık kendin başta olmak üzere, kimseye, hiçbir canlıya, evrene zarar vermemek demektir. Kendin olmak demek, düşünmek demektir. Konuşmak, susmak, durmak, adım atmak, gülmek, coşmak, ağlamak, sarılmak, kızmak, üzülmek, bunları olduğun gibi, hiç sansürlemeden, hiç maskelemeden. Kendin olmak demek, kendine yetmek, kendi kaynaklarından beslenmek demektir. İnsanlardan beklentinin dozunu azaltmak, istediğin her şeyin sende, aradığın her cevabın sende olduğunu bilmek demektir.
Kendin olmak, kendini aramaktan, keşfetmekten yorulmamak bıkmamak demektir. Hayatı, kendini, hiç bıkmadan hiç şüpheye düşmeden sevmek demektir.
Kendin olmak, kendinden hiç şüpheye düşmemek demektir. Kendine saygı duymak, kendine değer vermek demektir. Kendine her daim iyi, şefkatli davranmak, her zaman kendi istek ve ihtiyaçlarını ön planda tutmak demektir. Önce kendi ihtiyaçlarını, isteklerini karşılamayan, kendi mutluluğunu göz ardı eden insan, gerçekte başkalarının istek ve ihtiyaçlarına, mutluluğuna samimi değildir. Sağlıksızdır… bir nevi çıkar ilişkisine dönüşür, beklenti doğar veya artar, kişi verdiğinin karşılığını alsa da huzursuz olur almasa da huzursuz olur. Suistimal ler olur…
Kendin olmak,*elâlem* korkusundan kurtulmaktır.
Kendin olmak, seni anlamayanlardan üzülmeden kırılmadan, kendini koruyabilme sanatıdır.
Kendin olmak, kimsenin seni üzmesine, kırmasına, zarar vermesine izin vermemektir.
Kendin olmak, açık olmak, doğrudan olmak, doğal olmak demektir. Buna rağmen insanlar seni yanlış algılıyorsa, anlıyorsa üzülmemek, kırılmamak ve mesafe koyabilmektir.
Kendin olmak, takıntısız, bağımsız, özgün olabilmektir. Özgüvenle, özgürce sevmek, saygı duymak, değer vermek demektir. Kendimizi ve karşımızdakini sevmeye layık görmektir. Almaya, vermeye layık görmektir. Kendimizi ve karşımızdakini özgür bırakabilmektir.
Kendin olmak, yaşadıklarımızdan ders almak, kendimize kızmamak, hatalarımızdan dolayı ve kendimize şefkat gösterip yenilenmek ve çözemediklerimizi güzel Yaradan a havale edebilmektir. Hayata her sabah gülümseyerek *merhaba* demektir. Kendinle, hayatla barışık olmaktır her zaman. Hayata hatta kendine hiç küsmemek, kızmamak demektir. Kendini sevmektir. Kendini sevdikçe hayatı sevmektir. Hayatı sevdikçe sevgi duygusunun dalga, dalga evrene yayıldığını hissetmek ve görmektir.
Kendin olmak, kendinle, insanlarla, canlılarla, evrenle, yaradan ile ilişkilerinde, her sözünde, her davranışında içtenliğinin görülmesidir hissedilmesidir.
Kendin olmak demek, potansiyellerin kadar sınırlarının da bilincinde olmaktır. Hatasız bir yaşamın olmayacağı gerçeğini, en iyi şekilde bilmektir. Hatalarını, kafanı duvarlara vurmak, kendini suçlamak, aşağılamak için değil, bir öğretmen bir dost olarak görmektir. Kendimizi aşağılayınca *vicdanlı* olmayacağımızı, hatalarımızın verdiği mesajı algılayıp kendimizi düzelttiğimizde *vicdanlı* olacağımızı anlayabilmektir. Hatalar çoğu zaman dosttur, arkadaştır aslında. Bazen bazı gerçeklere doğrulara onlar olmadan ulaşamayız. Okuduğumuz kitaplar, dinlediğimiz öğütler bazen yetersiz kalır. Aslında en iyi öğrenim şekli deneyimdir çünkü bilgiyi bedene indirmek gerekir. Ve hatalar çok etkileyici ve kalıcı dostturlar. Sahibini temelinden sarsabilirler. Sahibinin en derin en karanlık kuyulardan masmavi göklere çıkmasına vesile olurlar.
Kendin olmak, tevekkül edip, anda, şimdiki zamanda yaşayabilmektir.
Kendin olmak demek, kendine her zaman her koşulda yetebilmektir kibre kapılmadan, potansiyellerine rağmen de acizliğini unutmadan…
Kendin olmak, verileni kabul etmektir vermeyi sevmek kadar, kendin olmak, vermeyi kabul etmek demektir almayı sevmek kadar.
Zor mu?… güzel mi?… kendin olmak!…