TOPRAĞA DÜŞEN DÜŞÜNCE DAMLALARI

 

Pınar Genç

Yaşam koçu& Yazar

6 Ekim 2025

****Bilge, yağmurda yürürken, toprağa düşen yağmur damlalarının mı, yoksa kendi düşünce damlalarının mı daha hızlı olduğunu hesaplıyordu. Bir yandan kendisine komik gelen bu sorunun mahiyetini düşünürken, bir yandan anda kalıp bu yağmurun tadını çıkarmaya çalışıyordu. Ama zordu tabii ki…

Bilge’nin zihni yıllardır sadece tek bir konuya odaklanmayı öğrenememişti. Gece gündüz en yüksek verimle çalışan zihni, kendisini süper yetenekli yaparken, yorgunluğunu giderme konusunda kendisine yardımcı olmayı başaramıyordu.

Amigdalası ve düşünce korteksi her zaman aktif olmak zorunda kalan Bilge, yağmur damlalarıyla yarışacak duruma gelmişti.

Aslında soru komikti belki ama Bilge’yi bu soruyu sormaya iten şey belki de beyninin bir işaretiydi. ”ne işareti?” Bilge durdu bu soruyla… Yağmur hızlanmıştı ve saniyeler içerisinde Bilge sırılsıklam oldu. Bir diğer soru şemsiyeyi neden unuttum?

*****Bilge neden bu kadar çok düşünüyor? Bilge en çok hangi konularda düşünüyor? Düşündüğü konular, felsefi ve bilimsel konulara cevap bulma çabası mı yoksa kendi iç dünyasından kaçma çabası mı? Karşılaştığı kişisel sorunların cevabını bulmak ve üzerinde çalışmak yerine bir tür kaçış mı? Bilge, geçmişle alakası olmayan, geleceğe dair düşünce planları olan biri. Geleceğe dair planlar hedefler düşünmemin ötesinde yönü, ileriye dönük, ‘bunu yapmalıyım, böyle yaparsam şu sonucu alırım, bunu yapmalıyım, böyle yaparsam şu sonucu alırım, şu durumla karşılaşırsam şunu yapmalıyım şeklinde düşünen biri… Şuan bile yağmurun kaç dakika daha yağacağını, aynı şiddetle mi yağacağını, yağmurdan sonra güneş mi doğacağını, yoksa havanın kapalı mı kalacağını düşünüyor. Nedense bir toplu taşıma aracına binip bir an önce eve gitmeyi de düşünmüyor.

*****Bilge çok küçük yaşta babasını, birkaç yıl önce de annesini kaybetmiştir. Lise döneminde bir akrabasının yanında kalmış ancak lise son sınıfta oradan da ayrılmak zorunda kalmış, daha sonra yoluna çıkan yalnız yaşayan, yaşlı bir çiftin evinde kalmaya başlamış. Onlara bir evlat gibi olmuş ve çift ölürken, Bilgeyi de mirasçı kılmışlardır. Adeta aile dostu haline geldiği için ailenin de fikir ve oy birliğiyle, süresiz bir şekilde o evde kalmasına izin vermişlerdir.

Belki de Bilge’yi bu kadar düşünmeye, sürekli kısa ve uzun vadeli, planlı düşünmeye iten şey yaşadığı hayat şartlarıydı. Bu güzel, oldukça faydalı bir özellikti aslında ancak genç Bilge’nin beyni yorulmuştu. Biraz yavaşlamak, nefes almak, hayatın tadını da almak istiyordu. Bilge bunu yakın zamanda fark etmişti ancak ne yapacağını, nasıl yapacağını bilmiyordu. Az önce yağmurun bile tadını çıkarmayı bilememişti.

*****Eve gelmiş üstünü değiştirmiş, saçlarını kurulayıp kurutmuş ve sakinleştirici, dinlendirici bir papatya çayı yaparak, bunları düşünmüş, uykuya dalmıştı. Zaten gece olmuştu. Rüyasında, bilmediği bir mekânda idi. Farklı, yabancı ama ilgisini çekebilecek güzellikte bir yer. Orada bir yandan kahvesini yudumlayıp, bir yandan duvarlardaki resimlere, kitaplara, bilimsel araştırmalara, makalelere bakarken, yanına karşı cinsten biri gelir. Üzerindeki parfüm onu hemen sarmalarken, gözlerindeki ışıltı sanki onu, sorularının cevaplarının bulunduğu göksel mağaraya götürür. Tanışırlar…

-Parfümünüzün adı ne?

-NLP…

-NLP mi?… Bu bir şaka mı?…

-Hayır… (gülümsemeye devam ederken).. Benim markam ve imalatım…

–Çok ilginç

-Evet… Beğendiniz mi?

-Doğrusu, beğenmek ne kelime, bayıldım.. Bu arada adım Bilge..

-Memnun oldum, bende Esen…

***** Güneş, yorgandan fırlamış ayaklarını ısıtırken, ağzı kulaklarında uyanır Bilge… Gece boyunca aynı rüyayı görmek ve rüyadaki parfümün kokusunu burnunun ucunda hissetmek onu hem mutlu eder hem de şaşırmadan edemez. Yorgun beyni, bunun nedenini bulmak için bugün bu defa şevkle çalışmaya hazırdır. Zira yeni bir şey girmiştir nöronlara…

Bilge kalkar perdeyi açar, gerinerek dışarı bakar ağzı kulaklarında… Sonra ”delirdim galiba” der ama yine aynı şekilde diğer pencereleri açar, yatağını düzeltir ve yatak odasından çıkar. Mutfağa girer… Islık çalarak (eveet ıslık çalarak) kendisine özenle kahvaltı hazırlar. Kahvaltı yaparken aniden fark eder, bugün sabah hiç telaşlanmamıştır!… ”evet öyle” der kendi kendine.. ”yeni halim insanlığa armağan olsun… Artık kendi kendine konuşan bir deli dahi var aranızda” diyerek evden çıkar. Üniverstenin yerleşkesinden girerken, girişteki ilanla göz göze gelir. Soluk almadan okur ve aman Allah’ım diyerek soluğu öğrenci işlerinde alır. İlan için başvuruda bulunur. Daha sonra derse girer ama bir ders saatini zor geçirir. İkinci derse girmez… İlk defa… Ve soluğu alışveriş merkezinde alır… İlk defa… ”Ne oluyor bana” der bir yandan… Ama gizli bir el, elini tutmuş sürüklemektedir, alışveriş merkezinde…

**** Ve o gün… Bilge yaklaşık (çocukluğunu saymazsak) 15 yıllık hayatında yapamadıklarının acısını çıkarıp (alışveriş merkezine gitmek) bunlardan biri) nihayet eve geldiğinde posta kutusunda bir zarf bulur. Başvurusu ile ilgili zarftır. Bir ay önce başvurmuş neredeyse unutmuştu. Eve girip kendini koltuğa atıp bir solukta zarfı açar ve okur ve… ”oley… deyip havaya havaya zıplar… sonra ne yapıyorum ben kendine gel yavrum… Ama yine de sevinçten coşar… O sırada telefonu çalar, tam kapanmak üzereyken açar. Hattın diğer ucunda manevi ailesinden bir kardeşi vardır. -Ne yapıyorsun bizim filozof?

-Sorma canım

-Ne oldu? Sesin heyecanlı geliyor

Bilge anlatır başvurusunu ve olumlu sonuçlandığını kısaca, detaylara girmez.

-Harikasın.. tebrikler, inan çok sevindim senin için… Bir şeye ihtiyacın var mı, ne zaman hazırlıklara başlıyorsun? Hazırlıkların bittiğinde ve sen gitmeden önce ailece bir kutlama yapalım

Bilge çok memnun olur ve duygulanır. -Çok teşekkür ederim canım ama partiye gerek yok zahmet etmeyin dese de dinletemez.

*****Bilge havaalanında manevi ailesiyle vedalaşır ve uçağa biner. Koltukta dün gece ki asla unutamayacağı kutlama anlarını resim ve videolarda tekrar izler.

Uçaktan inip üniversitenin verdiği adrese gitmek üzere bir taksiye doğru ilerler. Rezidansa yerleşir ve dinlenip uyur. Sabah uluslararası yapılan fuara Türkiye’yi ve üniversitesini temsilen katılır. En üst kata çıktığında gördüklerine inanamaz. Tıpkı rüyasında gördüğü gibidir her şey… Ve o koku… Acaba zihninin ezberlediği bir koku mu yoksa canlı mı diye kendi kendine sorarken, tıpkı rüyadaki gibi o yanına gelir ve tanışır..

-Pardon adınız Esen mi?

-Evet… Ve sen Bilge…

-Evet…

Bilge kendine beynine ve hayata hayran kalarak duyulabilecek kadar ama kendi kendine

-Düşünmek güzel şey…